مخند ار کسی را رخ از درد زرد

چنان است کندر جهان آفتاب

همه کارها را سرانجام بین

چو بدخواه چینه نهد دام بین

که آگه نیی زو تو او راست درد

چو از سخت کاری برستی ز بخت

دگر تن میفکن در آن کار سخت