مشو یار بخت و کم بوده چیز

که جز راه بد ناردت پیش باز

ز بهر گلو پارسابب مکن

به خوان کسان کدخدایی مکن

که از شومی اش بهره یابی تو نیز

مکن خو به پر خفتن اندر نهفت

که باکاهلی خواب شب هست جفت