برین باش یکسر که دادمت پند

که از شومی اش بهره یابی تو نیز

مکن خو به پر خفتن اندر نهفت

که باکاهلی خواب شب هست جفت

گرفتش به بر دیر و بگریست چند

سپهبد دل از هر بدی ساده کرد

بدین پند کار ره آماده کرد