بدان بی سپاه و بنه شد برون

سوی شام زی بادیه داد روی

یکی ریدک ترک با او به راه

ز بهر پرستش به هر جایگاه

که تا کس نداند و چرا و نه چون

شتابان نوند ره انجام را

عنان داده او را و دل کام را