عنان داده او را و دل کام را

بدان بی سپاه و بنه شد برون

که تا کس نداند و چرا و نه چون

شتابان نوند ره انجام را

شده چشم چشمه ز گردش به بند

دل غول و دیو از نهیبش نژند

سنانش از جهان کرده نخچیر گاه