بد از گور پر دخته گرد دلیر

به خوردن نشستند و هم خوان شدند

هنوز آن دو تن را کبابی به دست

شده خیره از خورد او وز نشست

همه خورده تنها و نابوده سیر

چوپردخت ازآن هردوپرسش گرفت

که هر جا که دانی چیزی شگفت