بشد شاد از این پهلوان گزین

کشد دختر او را دهم بی گمان

ز زور آزمایان گردن فراز

بسا کس شد و گشت نومید باز

چو باد بزان اندر آمد به زین

به جان بوبه یار دلبر گرفت

شتابان ره رومیه برگرفت