شتابان ره رومیه برگرفت

بشد شاد از این پهلوان گزین

چو باد بزان اندر آمد به زین

به جان بوبه یار دلبر گرفت

دو منزل چو بگذشت جایی رسید

برهنه بسی نردم افکنده دید

یکی بهره خسته دگر بسته دست