به ناوردشان گردی اندر فکند

سپردی تونیز اسپ و کالای خویش

ببینی کنون پست بالای خویش

سپهبد برانگیخت سرکش سمند

درآمد چنان زد یکی را به تیغ

کجا سرش چون ماغ بر شد به میغ

بزد نیزه بر گرده گاه دو گرد