یکی را چنان کوفت گرز از کمین

کجا سرش چون ماغ بر شد به میغ

بزد نیزه بر گرده گاه دو گرد

برآورد و زد بر زمین کرد خرد

که ماند اسپ با مرد زیر زمین

دگر یکسر از زین فرو ریختند

به زنهار از او خواهش انگیختند