که ماند اسپ با مرد زیر زمین

بزد نیزه بر گرده گاه دو گرد

برآورد و زد بر زمین کرد خرد

یکی را چنان کوفت گرز از کمین

دگر یکسر از زین فرو ریختند

به زنهار از او خواهش انگیختند

برهنه به جان دادشان زینهار