نهان راز خود پهلوان سر به سر

شد از کاروان دوست با پهلوان

همه راهش از دل پرستنده بود

به هرکارش از پیش چون بنده بود

بدش گفته جز نام خویش و پدر

همه راه اگر تازه بد گر کهن

ز دخت شه روم بدشان سخن