شب و روز با باده و رود و ساز

بر قصر شه چون بهشتی به جای

شراعی بزد بر لب آبگیر

بیاراست بزمی خوش و دلپذیر

همی داشتش جفت آرام و ناز

گهی خفت بر سنبل و نو سمن

گهی با چمانه چمان در چمن