همیدن همه فر و فرهنگ و هوش

تو گفتی که حورا بدش داده شیر

چو شد سیر شیر و به دایه سپرد

لبش را به گیسوی مشکین سترد

دراو زور مردی و گردی به جوش

بپرسید کاین مرد بی واره کیست

که گستاخی اش سخت یکبارگیست