سخن راند با دختر از پهلوان

هم از راه و دزدان بگفت آنچه بود

سلیحش همه یک یک او را نمود

ببد دایه دل خیره آمد دوان

ز گردی و از رای و فرهنگ او

ز بالا و از فر و اورنگ او

شکیبایی از لاله رخ دور شد