بگفت این و از هر دو بادام مست

توافکندیم، هم توام دست گیر

به نزدیک او پای مردم تو باش

بدین درد درمان دردم تو باش

به پیکان همی سفت در بر جمست

بدو دایه گفت آخر انده مدار

که کارت هم اکنون کنم چون نگار