به پیکان همی سفت در بر جمست

به نزدیک او پای مردم تو باش

بدین درد درمان دردم تو باش

بگفت این و از هر دو بادام مست

بدو دایه گفت آخر انده مدار

که کارت هم اکنون کنم چون نگار

به هر کار بر نیک و بد چاره هست