که کارت هم اکنون کنم چون نگار

بگفت این و از هر دو بادام مست

به پیکان همی سفت در بر جمست

بدو دایه گفت آخر انده مدار

به هر کار بر نیک و بد چاره هست

جز از مرگ کش چاره ناید به دست

چو از باغ چرخ آفتاب آشکار