سپهدار گفتا سپاس از خدای

به می یاد یکدیگران خواستند

بلورین پیاله ز می لاله شد

کف می کش از لاله پر ژاله شد

که جفتی مرا چون تو آمد به جای

گر از پیش دانستمی کار تو

همین فر و خوبی و دیدار تو