بدی دیر گه کان کمان پیش شاه

که جفتی مرا چون تو آمد به جای

گر از پیش دانستمی کار تو

همین فر و خوبی و دیدار تو

کشیدسمتی بر امید تو ماه

پری چهره گفت ایچ پیل آن توان

ندارند، پس چون توانی تو آن