که سازد نهان شه به جانش گزند

چه دانم که باشد زمانی دگر

ز دختر بپرسید پس شهریار

بترسید دختر ز تیمار یار

چنین گفت کای خسرو ارجمند

گر او زور کم داشتی زین کمان

سر دار جایش بدی بی گمان