کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 106

نگیرد دلش خرمی جز به شوی

چهرهٔ اسدی توسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 103

    بود سیب خوشبوی بر شاخ خویش

    #
  2. 104

    ولیکن به خانه دهد بوی بیش

    #
  3. 105

    زن ار چند با چیز و با آبروی

    #
  4. 106

    نگیرد دلش خرمی جز به شوی

    انتخاب‌شده
  5. 107

    چو نیمه است تنها زن ار چه نکوست

    #
  6. 108

    دگر نیمه اش سایۀ شوی اوست

    #
  7. 109

    اگر مامت از شوی برتافتی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 106 از «رفتن گرشاسب به درگاه شاه روم و کمان کشیدن» است.