عاشقی گفت که تو بنده بر آن می داری

کیسه سیم و زرت پاک بباید پرداخت

این طمع ها که تو از سیمبران می داری

گر چه رندی و خرابی گنه ماست ولی

مگذران روز سلامت به ملامت حافظ

چه توقع ز جهان گذران می داری