بشد تا بد آن شهر از آن سوی کوه

سوی دیدبانش ره اندر گرفت

پیاده بر آن که چو نخجیرگیر

همی شد ز پس تا فکندش به تیر

به پرسش گرفتند گردش گروه

که با تو درین ره که بد یارمند

که رستی ز دست سیه بی گزند