تو گنج از پی رنج خواهی همی

کلیجه میفکن که نرسی به ماه

شهان از پی آن فزایند گنج

که از تن بدو بازدارند رنج

فزودن بزرگی بکاهی همی

ز گرشاسب ترسد همی چرخ و بوم

سته شد ز گرزش همه هند و روم