فزودن بزرگی بکاهی همی

شهان از پی آن فزایند گنج

که از تن بدو بازدارند رنج

تو گنج از پی رنج خواهی همی

ز گرشاسب ترسد همی چرخ و بوم

سته شد ز گرزش همه هند و روم

شهان را همه نیست پایاب اوی