چه داری تو با این سپه تاب اوی

ز گرشاسب ترسد همی چرخ و بوم

سته شد ز گرزش همه هند و روم

شهان را همه نیست پایاب اوی

چو آتش کنی زیر دامن درون

رسد دود زود از گریبان برون

مکن بد که تا بد نیایدت زود