بیا که وضع جهان را چنان که من دیدم

که هر صباح و مسا شمع مجلس دگری

ز من به حضرت آصف که می برد پیغام

که یاد گیر دو مصرع ز من به نظم دری

گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوری

کلاه سروریت کج مباد بر سر حسن

که زیب بخت و سزاوار ملک و تاج سری