رخ قیر گون شب کنم لاله گون

ز بس خشم وکین کرد سوگند یاد

که بدهم من امشب بدین جنگ داد

زنم تیغ چندان که از جوش خون

شب تار وشبرنگ در زیر من

که تا بد بر گرز وشمشیر من

طلایه فرستاد هم در شتاب