کدیور کجا بفکند بدم مار

دهد نور وسوزد تن خویش را

تو خویشان من کشته و آن تو من

کجا راست باشد دل هردو تن

کند مار مر دست او را فکار

همی تا به دم بیند این و آن به دست

ز دل دشمنیشان نخواهد نشست