پر از لعل می چون درفشنده هور

به هم دختر و مادر زشت رای

ستادند پیشش پرستش نمای

گرفته پری چهره جام بلور

چو نخچیر کردی کنون سور کن

به می ماندگی از تنت دور کن

جهان پهلوان کرد زی می نگاه