همه جام می دید گشته سیاه

چو نخچیر کردی کنون سور کن

به می ماندگی از تنت دور کن

جهان پهلوان کرد زی می نگاه

به یاد آمدش گفته برهمن

گرفتش به خور گفت بر یاد من

دو گلنار دختر چو دینار شد