ممان کس به بازی و خنده زپیش

که بکشی چو مانی تو درکار وارز()

به کشت و به ورز کشاورزیان

چنان کن که ناید به کشور زیان

تو نیز این مجوی و مبرآب خویش

گه خشم چون چهره کردی نژند

دژم باش و باکس به زودی مخند