کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 117

بود مه گناهی که نامد تباه

چهرهٔ اسدی توسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 114

    که دارند دردل ز مهرت نشان

    #
  2. 115

    به جفت کسان چشم خود را مروش

    #
  3. 116

    بترس از خدا وآن جهان را بکوش

    #
  4. 117

    بود مه گناهی که نامد تباه

    انتخاب‌شده
  5. 118

    ازو کاو بود داور هرگناه

    #
  6. 119

    در داد بردادخواهان مبند

    #
  7. 120

    زسوگند مگذر نگه دار پند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «پند دادن اثرط گرشاسب را» است.