کرا ترس و بیمی کنی گونه گون

به شمشیر از افراز سر یا زپس

به کس راز مگشای درهرپسیچ

بداندیش را خوار مشمار هیچ

به سوگند کن تا بترسد فزون

چو با موبدان رای خواهی زدن

به همشان مخوان جز جدا تن به تن