به همشان مخوان جز جدا تن به تن

کرا ترس و بیمی کنی گونه گون

به سوگند کن تا بترسد فزون

چو با موبدان رای خواهی زدن

ز هریک شنو پس مهین برگزین

چنان کاین نه آگاه از آن آن از این

به کس روی منمای جز گاه گاه