سپه را چو دادی به چیزی پسیچ

نهان هر زمان پرس از کار اوی

چو با او نشاید نبرد آزمود

به چیز فراوانش بفریب زود

رسانشان به زودی و مفزای هیچ

چنان دان که در دادن زروسیم

ندانند کز دشمنت هست بیم