بیندیش شب کار فردا نخست

نکردست کس کشته را زنده باز

بود کت نیاز افتد از روزگار

به از دوست آن دشمن آید به کار

بدان رای روپس که کردی درست

نژاد شهان از بنه کم مکن

مکن خاندانی که باشد کهن