به جز مرگ امید پیران چه چیز

کسی را کجا زندگانی بود

زخردی امید جوانی بود

امید جوان تا بود پیر نیز

سپهبد به مژگان شد ابربهار

به پاسخ دژم گفتش انده مدار

ندار غم از پیش دانش پذیر