حافظ دگر چه می طلبی از نعیم دهر

وه زین کمان که بر من بیمار می کشی

بازآ که چشم بد ز رخت دفع می کند

ای تازه گل که دامن از این خار می کشی

می می خوری و طره دلدار می کشی