فرو هشت کافشاند خون از سرش

گهی گرز کین کوفتش گاه سنگ

در آن غاز کرده برو راه تنگ

سرانجان سنگی گران از برش

تن نیلگونش و شی پوش گشت

چو کوهی بیفتاد و بی هوش گشت

سبک پهلوان پیش کآید به هوش