سوی کاخ شه سر نهادند زود

که نادید کس هم بنشیند نیز

هم از سیم و گوهر هم از زر و مشک

هم از عود ترهم ز کافور خشک

به تاراج بردند از آن هر چه بود

چه جفتش چه خوبان آراسته

چه از بی کران گونه گون خواسته