دو پیل آرد آسان به یک زور زیر

دلیری که چون رای جوشن کند،

ز خنجر به شب روز روشن کند

به روبه شمارد گه شور شیر

چو گرددسوار، از بلندی سرش

از ابر اوفتد زنگ بر مغفرش

بود با کمند از بر پیل مست