چو دریای سیمین روشن هوا

که عقدی ز لولو گسسته در آب

چو ترگی مه و گرد او شاد ورد

چو ناوردگاه یلی در نبرد

زمان و زمین کرده دیگر نوا

تو گفتی در ایوانی از آبنوس

مه چارده بد یکی نو عروس