زمین جزع و دیور زر و بلو

چو آمد به نزد شه قیروان

ورا دید خندان و روشن روان

در ایوانی از در تابان چو هور

دو صد کنگره گردش افراشته

به یاقوت و در پاک بنگاشته

برابرش یک صفه دیگر ز زر