به دستان خروشنده هرمرغ زار

چو از ریگ بگذشت و راه دراز

بر مرغزاری خوش آمد فراز

پر از مرغ رنگین همه مرغزار

از آن خیل مرغان جدا هر کسی

گرفتند از بهر کشتن بسی

به آهن همی حلقشان هر که کشت