یکی گلبن تازه در نیستان

هم از رنگش استاده آبی به جوی

بر راغشان نیستان و غیش

رم شیر هر سونش از اندازه بیش

گلش چون قدح در کف می ستان

هر آن غمگنی کآمدی نزد اوی

شدی شاد کآن گل گرفتی به بوی