بدو گفت کآی گنج فرهنگ و هوش

که فرزانه رایست پیر کهن

همی خواست تا بنگرد راه راست

کش اندر سخن پایگه تا کجاست

نه نیکو بود مرد دانا خموش

هر آن کاو نکو رای و دانا بود

نه زیبا بود گر نه گویا بود