کز ایدر مرو، امشب آرام گیر

ببد خیره دل پهلوان ز آن شگفت

ببوسیدش وسازرفتن گرفت

به خواهشگری زاو درآویخت پیر

به جای آمد آنچت ز منبود رای

تو نیز آنچه رای من آور بجای

چنان دان که رفتن رسیدم فراز