دو رخ بر زمین جان به یزدان سپرد

براند آب دو چشم از آن چشمه بیش

همی خواست ازایزد گناهان خویش

سرانجام چون لابهچندی شمرد

سپهدار با خیل او همگنان

گرفت از برشمویۀ غمگنان

به آیین کفن کردش و دخمه گاه